endorfiki

„Wiersz będzie krótki chociaż trasa długa,
Nie zrzygałem się po drodze, nie Słowika to zasługa.”

Tymi słowami podsumował Słowik celnie,
Dzisiejszą naszą jazdę męczącą niezmiernie,
I pomimo że głośno nikt mnie nie ocenia,
Na moją formę spuśćmy zasłonę milczenia.

W pierwszy dzień zimy astronomicznej,
Same radości meteorologiczne,
Wiatr, wilgoć i zimno przejmujące,
To dzisiaj okoliczności dominujące,
I dobrze, że okulary zaszły mi parą,
To przeszkód nie widzę by jechać w słotę szarą.

Dzisiaj wypada najkrótszy dzień w roku,
Wychodzisz - ciemno, wracasz po zmroku,
Lecz dla kolarzy dobre są to wieści,
Od jutra możemy coraz więcej jeździć.

Był raz na Wiejskiej minister „Miłości”,
Co wetem groził Europejskiej jedności,
Premier się postawił,
Z kwitkiem go odprawił,
I teraz Miękiszon tupie nóżką w złości.

W tym roku grudzień mimo świąt obecności,
Covidową apatią markotnie się rozgościł.
Brakuje mi zapachu grzybów suszonych,
Babek drożdżowych przez sąsiadów pieczonych,
Kompotu z suszu, co smakuje raz w roku,
Światełek i choinek na każdym kroku,
A do tego ludzie jak cienie się snują,
I żadnych prezentów bliskim nie kupują,
Mam nadzieję, że chociaż przy stole z rodziną,
W świątecznej atmosferze te święta Wam miną.

Radomski tryptyk do głębi mnie poruszył,
Przemka „mokre” rymy to radość dla duszy,
Więc żeby tę radość móc zgrabnie wyrazić,
Trzeba z kanapy się ruszyć - cóż na to poradzić,

Mam tylko nadzieję kolego mój drogi,
Że przeszedł Ci w domu ten glut z nosa srogi,
I że telefon co padł Ci w drodze trupem,
Wilgoci i mrozu nie całkiem stał się łupem.

Raz kolarz brodaty, co mieszkał w Piasecznie,
Na rower z kumplami chciał czmychnąć koniecznie,
      lecz żona się zaśmiała,
      atencji zażądała,
A odmówić kobiecie jest niebezpiecznie.

Na trasie biegu, gdzieś w drogi połowie,
Dopadł mnie chochlik, i miesza mi w głowie:
„Zmęczony Tomaszu udaj się w prawo,
Tam w cieple odpoczniesz, posilisz się strawą,
Podczas gdy prosto tylko mróz i biegu znoje,
A kilometrów tyle, że zliczyć się boję!”
Nie wiedział licho, że zimą biegać lubię,
Pobiegłem prosto i z wąsów sople skubię.

Za oknem, na dworze upały zelżały,
I sucho tak, że rower w błocie cały,
Aura wspaniała, nie ma co gadać,
Jak dobrze, że chociaż zaczęło padać.

Zerwałem się dzisiaj trochę wcześniej z łóżka,
Zerkam w lusterko i co widzę? - leniuszka,
Co od tygodnia się leni już prawie,
I nic nowego nie wrzuca na Stravie,
Dość tych wymówek i ciągłych uników!
Jadę dziś zrobić kilometrów bez liku.