fonfi

W Kazimierzu Dolnym, przynajmniej raz w roku,
Ci młodsi tym starszym dotrzymują kroku,
A przy stole biesiadnym we trzy pokolenia,
Bez trudu znajdują nić porozumienia.

Tu Stasiek z dziadkami zawzięcie rozprawia,
I w kieliszki z wódką zapuszcza żurawia,
A tam - Weronika kolejne wcina lody,
Tłumacząc babciom najnowsze trendy mody.

I gdy czas spędzamy tak miło szalenie,
Mogę zaryzykować tym oświadczeniem,
Że czy najmłodsi, czy starsi emeryci,
Różnicę pokoleń głęboko mamy w rzyci.

W mej sportowej dumie (a może próżności),
Zechciałem dać popis swych umiejętności,
Lecz od szwagra zebrałem cięgi bolesne,
Tak, że dzisiaj przeżywam męki cielesne,
I mam tylko nadzieję, że to przypadek,
Że prócz rąk i nóg - najbardziej boli zadek…

Jak tylko wyruszyłem biegło się wspaniale,
A nogi niosły same z wiatru każdym szkwałem,
Leczy gdy zwrot zrobiłem, przestałem się radować,
Bo jak tu biec pod wiatr? - chyba trzeba halsować…

Mocny serwis, akcja przy ścianie i szyba,
Z tego wrażenia puls mi podskoczył chyba,
Więc potrzymaj tacie synu rakietkę,
A ja sobie tylko zadzwonię po karetkę…

Taka zabawa w odmianę słowa „rower” przez przypadki

Stał ROWER pod ścianą i kurz tylko zbierał,
A czasem z ROWERU ten kurz Tomasz ścierał,
Chyba ROWEROWI dobrze zrobi spacer,
Zerknął więc na ROWER: „Jedziemy do pracy!”
I wybrał się ROWEREM w drogę daleką,
Lecz kapeć w ROWERZE trafił się nad rzeką,
Rzekł Tomasz przezorny: „ROWERZE! - mam łatki!”
Takie są właśnie rowerowe przypadki!

Tak siedzę i czytam i zachodzę wciąż w głowę,
Czy wszystko w tym kraju musi być Narodowe?
Bo już Czempiona Narodowego tu mamy,
W Narodowej Kwarantannie od roku trwamy,
Narodowej wymaga się Solidarności,
A w Mediach Narodowych bzdury prawią goście,
O Narodowym Szczepień nie wspomnę Programie,
Co wzorowo wygląda tylko na diagramie,
A w kraju powolna postępuje rujnacja,
Bo to rządu Narodowa jest Kompromitacja!

Ja tylko przypomnę - tym co chcą tutaj gościć,
Że właśnie minęło „100 dni solidarności”,
Pokazywał Mateusz strefy kolorowe,
Straszył nas widmem Kwarantanny Narodowej,
Określił precyzyjnie zachorowań progi,
I zapewnił, że wreszcie staniemy na nogi.
Lecz 100 dni minęło, plan poszedł w niepamięć,
A Narodową mamy, ale Trzecią Falę!

Pan Daniel w Orlenie jest biznesu „kombojem”,
Co rządowe saloony zdobywa przebojem,
      Lecz nagrały się niestety,
      Jego barwne epitety,
Gdy na swym rancho w Pcimiu robił machloje.

Gdy poczuli powiew powietrza ciepłego,
Ci wszyscy amatorzy śladu jednego,
Rowery wyciągnęli by zaliczyć setkę,
Choć większość po zimie z nóg ma galaretkę!

Mocno wygłodniały po zimowym sezonie,
Po ulicach stolicy stracony czas gonię,
Więc pełen energii po porannej owsiance,
Łyknąłem na deser stromy podjazd na Tamce.