Daleki jestem od teorii spiskowych,
Ale coś tu nie gra w testach Covidowych,
Kolejne dwa testy dzień po dniu zrobione,
Niejednoznaczny, pierwszy zaskoczył żonę,
Po czym ten drugi - po godzinach dwunastu,
Negatywnym powodem jest do toastu,
Czy naukowym to może być wypadkiem?
Czy może wyniki są czystym przypadkiem?
Jechał pan Tomasz do pracy rowerem,
Powoli dzisiaj - rzec można spacerem,
Babcie i pieski omijał z uśmiechem,
Radował się wiosną z każdym oddechem,
Podziwiał ptaszki - skowronka i kosa,
Malutką jaskółkę i gila - z nosa…
Oj Panie doktorze,
Niech mi pan pomoże,
Coś tu bardzo trzeszczy,
Aż dostaję dreszczy,
Pan nosem pokręcił,
Dwie śrubki dokręcił,
I odprawił w drogę,
Lecz rzec tylko mogę,
Nie naprawił niczego,
Bo konował był z niego!
— Rowerem czy samochodem, co wybrać w taką pogodę?
— Cóż to za głupie pytanie?! Dwa kółka zdecydowanie!
Chciałem tu napisać coś o polityce,
Jednak gdy tylko wybiegłem na ulicę,
To te ciepłe, wiosenne słońca promienie,
Wygrzały mi z głowy z polityków drwienie,
Więc Zbyszka, Andrzeja czy też Mateusza,
Żaden pomysł durny mnie dzisiaj nie rusza.
Już ciuchy wkładając czułem to w trzewiach,
Że dzisiaj trenować nie było trzeba,
Nie mogłem jednak zrezygnować z biegu,
W ostatnim tej wiosny opadzie śniegu…
Na lekcjach z trenerem, co tydzień we wtorek,
Tajniki gry w squasha przyswaja juniorek,
A gdy całą tę wiedzę na mnie testuje,
Niczym doświadczalny królik się czuję.
Będąc sędzią przecież, pani Pe Krystyna,
Wyrok znów wydała - prawa doktorzyna,
Iż badań nie trzeba temu „suwerenu”,
Żeby orzec, że zgłupiał od TVNu,
Lecz w orzekaniu czy ma głowa jest chora,
Wolę diagnozę medycyny doktora.
Ponieważ zliczam skrupulatnie wierszyki,
Ciut obliczeń tu wrzucę i statystyki,
Numerek sto pierwszy ma ta rymowanka,
Co powstała przy kawie tego poranka,
Język gimnastykuję już pięć miesięcy,
Co na tydzień daje pięć rymów mniej więcej,
Dziewięć powstało klasycznych limeryków,
Osiemnaście razy szturchałem polityków,
Najdłuższe dzieło wersów ma dwadzieścia dwa,
Czy ktoś w ogóle czyta ten grafomański spam?
Raz…Dwa…Trzy… to tylko próba licznika,
Więc nie ma sensu układać wierszyka,
Ale dodam tylko, gwoli ścisłości,
Że jazda krótka - ale ile radości…
