endorfiki

Chciałem tu napisać coś o polityce,
Jednak gdy tylko wybiegłem na ulicę,
To te ciepłe, wiosenne słońca promienie,
Wygrzały mi z głowy z polityków drwienie,
Więc Zbyszka, Andrzeja czy też Mateusza,
Żaden pomysł durny mnie dzisiaj nie rusza.

Już ciuchy wkładając czułem to w trzewiach,
Że dzisiaj trenować nie było trzeba,
Nie mogłem jednak zrezygnować z biegu,
W ostatnim tej wiosny opadzie śniegu…

Na lekcjach z trenerem, co tydzień we wtorek,
Tajniki gry w squasha przyswaja juniorek,
A gdy całą tę wiedzę na mnie testuje,
Niczym doświadczalny królik się czuję.

Będąc sędzią przecież, pani Pe Krystyna,
Wyrok znów wydała - prawa doktorzyna,
Iż badań nie trzeba temu „suwerenu”,
Żeby orzec, że zgłupiał od TVNu,
Lecz w orzekaniu czy ma głowa jest chora,
Wolę diagnozę medycyny doktora.

Ponieważ zliczam skrupulatnie wierszyki,
Ciut obliczeń tu wrzucę i statystyki,
Numerek sto pierwszy ma ta rymowanka,
Co powstała przy kawie tego poranka,
Język gimnastykuję już pięć miesięcy,
Co na tydzień daje pięć rymów mniej więcej,
Dziewięć powstało klasycznych limeryków,
Osiemnaście razy szturchałem polityków,
Najdłuższe dzieło wersów ma dwadzieścia dwa,
Czy ktoś w ogóle czyta ten grafomański spam?

Raz…Dwa…Trzy… to tylko próba licznika,
Więc nie ma sensu układać wierszyka,
Ale dodam tylko, gwoli ścisłości,
Że jazda krótka - ale ile radości…

W Kazimierzu Dolnym, przynajmniej raz w roku,
Ci młodsi tym starszym dotrzymują kroku,
A przy stole biesiadnym we trzy pokolenia,
Bez trudu znajdują nić porozumienia.

Tu Stasiek z dziadkami zawzięcie rozprawia,
I w kieliszki z wódką zapuszcza żurawia,
A tam - Weronika kolejne wcina lody,
Tłumacząc babciom najnowsze trendy mody.

I gdy czas spędzamy tak miło szalenie,
Mogę zaryzykować tym oświadczeniem,
Że czy najmłodsi, czy starsi emeryci,
Różnicę pokoleń głęboko mamy w rzyci.

W mej sportowej dumie (a może próżności),
Zechciałem dać popis swych umiejętności,
Lecz od szwagra zebrałem cięgi bolesne,
Tak, że dzisiaj przeżywam męki cielesne,
I mam tylko nadzieję, że to przypadek,
Że prócz rąk i nóg - najbardziej boli zadek…

Jak tylko wyruszyłem biegło się wspaniale,
A nogi niosły same z wiatru każdym szkwałem,
Leczy gdy zwrot zrobiłem, przestałem się radować,
Bo jak tu biec pod wiatr? - chyba trzeba halsować…

Mocny serwis, akcja przy ścianie i szyba,
Z tego wrażenia puls mi podskoczył chyba,
Więc potrzymaj tacie synu rakietkę,
A ja sobie tylko zadzwonię po karetkę…